"We moesten er even op wachten, maar dan heb je ook wat. Precies twee jaar geleden stond Bruid te Koop! kant en klaar om de bühne op te gaan. Een operapretpakket met een strikje erom. En toen bepaalde de pandemie plots anders. Nu het cadeautje zaterdag na zo’n lange tijd in Enschede eindelijk uitgepakt kon worden, was de explosie van kleur, taal, zang, dans en muziek onweerstaanbaar.

De Nederlandse Reisopera werkte de wat oubollige plattelandsklucht Prodaná nevesta (De verkochte bruid, 1870) van Bedrich Smetana om tot een bruisende, moderne zedenschets waar de bezoekers in het Wilminktheater aardig van in de lach schoten.

Dat laatste was vooral te danken aan de geslepen en knisperende hertaling van Anne Lichthart en aan de knetterend-kleurige aankleding van die geweldige decor- en kostuumontwerper Gary McCann. En natuurlijk aan de klaterend-bubbelende muziek die uit de orkestbak stroomde, waar Ed Spanjaard en Phion excelleerden in tegendraadse, Boheemse ritmes."

Lees de hele recensie in de link →

Anne Lichthart maakte een bewerking in spitsvondig, knapperig Nederlands. Voeg daarbij de geestige regie, fabuleuze kostuums, sexy choreografie en sterke zangprestaties en je hebt een onweerstaanbare voorstelling.


De verkochte bruid wordt vaak gezongen in een vertaling uit het Tsjechisch, maar deze versie van Anne Lichthart is een grondige bewerking in spitsvondig, knapperig Nederlands. Hoewel de intrige onveranderd is gebleven, zijn de hoofdpersonages veel interessanter geworden, vooral Marshenka, een glansrol van sopraan Laetitia Gerards.


De zotte plot is natuurlijk niet meer van deze tijd, maar gaat erin als zoete koek, dankzij de geestige regie van John Yost en de fabuleuze fantasiewereld van ontwerper Gary McCann, een soort jaren vijftig in intense HD-kleuren.

Voeg daarbij sexy choreografie, flitsende koorscènes ontstoken door lentekriebels en sterke zangprestaties en je hebt een onweerstaanbare voorstelling, die visueel haar overdadig hoogtepunt bereikt in de circusscène, een bizarre parade van glimmende horror.

Ondertussen wordt Smetana uitstekend recht gedaan door dirigent Ed Spanjaard en het orkest Phion. Met puntige ritmes in de Boheemse dansjes en zwelgende romantiek, maar ook met doorschijnende, haast Mozartiaanse zangtrio’s en kwartetten. Doe uzelf een plezier en gaat dat zien.

Lees de hele recensie in de link →

Bruid te Koop is een ontlading van energie, eigenlijk al vanaf de eerste scene waarin tamelijk onverbloemd de genoegens worden bezongen en getoond van de jaarlijkse komst van ‘rokjesdag’.

Bruid te Koop van de Reisopera voelt een beetje als de lente. [...]Het stuk zoals het door regisseur John Yost en vooral vertaler Anne Lichthart is bewerkt, duurt bijna drie uur maar gaat voorbij in sneltreinvaart. In alles – muziek, dansen en decorwisselingen- zit tempo. Zet een wat jonger publiek in de zaal en ze wanen zich niet in een opera maar in een musical.


Bijna 150 jaar nadat het stuk geschreven is, krijgt de opera een nieuwe tekst die even onzinnig is als de eerste maar wel veel leuker. Hoe de zangers de soms toch lastige Nederlandse teksten brengen, is buitengewoon knap. De volledig Nederlandse cast, met de jonge ster Laetitia Gerards (bekend van Wie is de Mol) in de hoofdrol, zingt en speelt met een aanstekelijke losheid. 

Lees de hele recensie in de link →