Second Love

Volkskrant ★★★★ “In het doeltreffend geregisseerde operatweeluik Second Love lopen stress en gevoelens hoog op.” 

The Stronger en Hagar vormen samen Second Love, een tweeluik over overspel. Muzikaal zijn de opera’s elkaars tegenpolen, maar onder regie van Belle van Heerikhuizen vormt het een helder geheel. 

[...] 

Beide opera’s hebben overspel als thema, maar zijn elkaars muzikale tegenpolen. Toch hangt de voorstelling samen, dankzij het gestroomlijnde decor en de doeltreffende regie van Belle van Heerikhuizen. 

[...] 

De Graaff verklankt de toenemende stress en schommelende gevoelens met complexe ritmiek en kleurrijke orkestratie. Toch is het altijd helder waarom hier arpeggio’s sensueel over elkaar tuimelen of daar het tirannieke slagwerk het gekwelde koper aanjaagt. Dirigent Lochlan Brown zwelgt met het Noord Nederlands Orkest in de weelderige breedheid. 

NRC★★★★ Double bill ‘Second Love’ geeft een kijkje in de keuken van buitenechtelijke liefde

“Twee korte opera’s, met één tijdloos thema aan elkaar gesmeed: buitenechtelijke liefde. Een bont en boeiend werk, gepresenteerd in de slimme double bill Second Love, het operadebuut van regisseur Belle van Heerikhuizen.” 

“’Second love’, het sterke operadebuut van regisseur Belle van Heerikhuizen, smaakt naar meer.” 

“Muziek en enscenering werken effectief.” 

“In het slimme decor van Koen Stegers wordt de scène handig omgeklapt, van front of house naar de keuken van een restaurant.” 

“De spannende en grootscheepse muziektaal van De Graaff werkt versterkend. Denk aan effectieve thrillermuziek met ronkende strijkers en koperfanfares boven een wild klaterende harp. Geluidseffecten bij de handeling komen ook uit de orkestbak: tumult met een rammelende pannenset, of een tikkende schrijfmachine als weer een vernietigende recensie wordt opgedist.”  

“Het Noord Nederlands Orkest ronkt en knettert onder leiding van Lochlan Brown.” 

RECENSIE TROUW ★★★★ Bij ‘Second Love’ vallen twee opera’s als een puzzel in elkaar

Dat beide opera’s als een puzzel in elkaar vielen, had mede te maken met het fraaie decor. Waar de eerste opera zich afspeelde in een café, was dat bij de andere de restaurantkeuken. Prachtig om te zien hoe het houten huis op het podium naar achteren schoof om zo van gedaante te wisselen.

[...]

Gelukkig bestond er dankzij regisseur Belle van Heerikhuizen geen enkel misverstand over wat er te zien was. Zo werd de te plotselinge aankondiging van een zwangerschap subtiel omlijst met de uitslag van een test.

Het Noord Nederlands Orkest verrichtte wonderen. Dirigent Lochlan Brown voerde de troepen met verve aan. Stipt in de opera van Barry en onrustig en neurotisch in die van De Graaff. Verrassende elementen als een typemachine en rammelende pannen verweefde hij op een natuurlijke manier in de grote orkestklank.

[...]

Toen het restaurant eenmaal in brand was gevlogen – visueel opnieuw een mooi spektakel – was het tijd om de balans op te maken. Want waarom lukte het de personages niet om een normaal gesprek te voeren? Het antwoord was simpel: of het nu ging om de zwijgende Mademoiselle Y, of de liefde bezingende Hagar, ze waren voornamelijk met zichzelf bezig.

PLACE DE L'OPERA - Second Love Reisopera dubbele voltreffer

De Nederlandse Reisopera opent het nieuwe seizoen met een double bill getiteld ‘Second Love’. Het zijn twee eenakters waarin ‘verraad in de liefde’ centraal staat. De productie in de regie van Belle van Heerikhuizen overtrof al mij verwachtingen: de première was een groot succes en een absolute aanrader om een van de volgende voorstellingen te bezoeken als de Reisopera ermee op tournee gaat.

[...]

Sopraan Jessica Niles gaf een fraaie vertolking van de getergde Madame X. Met die intervallen wist ze goed raad maar vooral in de lange lijnen van haar monoloog was ze erg overtuigend. . Soms ook zong Niles meerdere maten a capella, alsof het een gezongen toneelstuk was. En al die tijd hield actrice Jennifer Welts in de rol van Mademoiselle Y haar kaken op elkaar.

[...]

Opvallend was hoe het verschil in sociale status tussen de twee vrouwen tot uitdrukking kwam in kostumering.. Kostuumontwerper David Laport heeft er iets moois van weten te maken.

Het libretto van ‘Hagar’ is geschreven door Eleanor Barlow en doet in termen van fraaie, intelligente zinnen absoluut niet onder voor dat van Strindbergs ‘The strongest’. Barlow heeft het welbekende verhaal uit Genesis als uitgangspunt genomen.

[...]

Componist Jan-Peter de Graaff is een eclecticus en dat levert heel mooie muziek op. In Hagar laat hij het grote orkest regelmatig onbekommerd symfonisch spelen met een breed instrumentaal palet. Naar eigen zeggen wil hij de Richard Strauss in hemzelf vrij baan geven. En dan ineens wordt het stil, bijna stil, bijvoorbeeld als Hagar haar lange lijnen zingt. Zijn mezzo wordt door hem verwend met een liefdevolle subtiele twinkelende begeleiding. Mede hierdoor weet dit personage zich nadrukkelijk te profileren tot een titelrol. Mezzo Hagar Sharvit maakte daar dankbaar gebruik van. Ze is een mooie typecast, oogt als iemand die Abram om haar vinger heeft weten te winden. Maar het zijn haar vocale en acteerkwaliteiten die haar tot de ster van de show maken: prachtig optreden.

Sopraan Alison Scherzer was een mooi afstandelijke Sarai die goed raad wist met de coloraturen die de Graaff voor haar had geschreven. Bas-bariton Liam James Karai zette Abram neer als een wat hulpeloze figuur die uit pure frustratie de zaken naar zijn hand probeert te zetten door gewoon heel kwaad te worden. Goed gezongen overigens. Tenor Glen Cunningham was vooral in zijn element als hij zich aan het einde ontpopt als de figuur die in alle opzichten hoog verheven is boven de rest. Hij heet niet voor niets Gabriel.

Vrijwel alle medewerkenden bleken te behoren tot de generatie van mijn kinderen met twee uitzonderingen: componist Gerald Barry en sopraan Fiona Kimm die ik tot mij eigen generatie kan rekenen. Vooral in het geval van Kimm is dat een speciale vermelding waard. Ondanks haar gevorderde leeftijd klonk ze als souschef Gertrude opvallend fris en krachtig. Compliment.

[...]

Belle van Heerikhuizen debuteert met ‘Second Love’ als operaregisseur. Je zou het niet zeggen: ze heeft een zeer volwassen prestatie geleverd met deze productie, zowel in de enscenering als in de personenregie.

THEATERKRANT - Briesende koperpassages versus lyrische zanglijnen in opera over vreemdgaan 

Niles zingt loepzuiver, weet alle emoties fenomenaal over te brengen en is grotendeels verstaanbaar – in opera bepaald geen vanzelfsprekendheid. Ze vindt haar evenknie in Weltz, die in mimiek en lichaamshouding de gevoelens van Mademoiselle Y perfect invoelbaar weet te maken. 

[...] 

Terwijl Niles wegloopt, klinkt het eerste akkoord van Hagar van De Graaff en verandert het uit houten lamellen opgebouwde café met een paar simpele ingrepen in de keuken van een restaurant. Twee kookeilanden en salondeuren naar de eetzaal fungeren als plaats van handeling (Koen Steger). Een slimme zet van regisseur Belle van Heerikhuizen, die zo de vaart in de voorstelling houdt. 

[...] 

De Graaff pookt het orkest op met een gejaagde ritmiek, duister aanrollende strijkerswervelingen, schrille dissonaten in het koper en pakkend houten slagwerk. De sfeer is gezet als Hagar (de kittige mezzosopraan Hagar Sharvit) het toneel betreedt en haar chef Abram vertelt dat ze zwanger van hem is. Hierbij klinken lieflijk harpgetokkel, ijle strijkersnevels en ademtochten door de buizen van koperinstrumenten. In ruim een uur bewijst De Graaff eens te meer dat hij een geweldig orkestrator is; anders dan Barry schrijft hij daarbij wel degelijk lyrische zanglijnen. 

[...]  

Dirigent Lochlan Brown voert het Noord Nederlands Orkest uitstekend door De Graaffs kleurrijke en dienende partituur.