Tristan und Isolde

Tristan und Isolde

Overrompelende liefdesopera ●

Volkskrant: ”Met deze voorstelling zet de Reisopera zich weer helemaal op de kaart.” (Frits van der Waa)

NRC: ”Antony Hermus is als Wagnerdirigent een ware ontdekking.” (Mischa Spel)

Tristan und Isolde is hét romantische muziekdrama van de negentiende eeuw: de oneindige muzikale stroom sleept je mee in de hartstocht van de hoofdpersonen. Wagner vertelt een heel intiem en persoonlijk verhaal, dat een intieme maar tegelijkertijd claustrofobische sfeer ademt. Isolde’s Liebestod die het laatste bedrijf afsluit, wordt wel als de mooiste muzikale monoloog uit de operageschiedenis beschouwd.

Bekijk hieronder de teaser van onze Tristan und Isolde:

Het verhaal – voorgeschiedenis
Wanneer de Ierse ridder Morold in Cornwall aankomt om de aan Ierland verschuldigde cijns te innen, wordt hij door Tristan, neef en vazal van koning Marke van Cornwall gedood. Tristan stuurt het hoofd van de gedode ridder aan de Ierse koningsdochter Isolde, de verloofde van Morold. Hij is door het door Isolde vergiftigde zwaard van Morold echter zo zwaar verwond, dat hij onder de naam Tantris naar Ierland moet reizen om zich te laten behandelen door Isolde. Zij herkent hem al snel omdat aan zijn zwaard een splinter ontbreekt die zij in het hoofd van Morold aantrof. Zij wil zich op Tristan wreken, maar zij krijgt het uiteindelijk niet over haar hart om hem te doden. Zij verzorgt hem en laat hem terugkeren naar Cornwall. Korte tijd daarna verschijnt Tristan opnieuw, maar nu om Isolde, om huwelijkspolitieke redenen tussen de koningshuizen van Ierland en Cornwall, mee te voeren als bruid voor zijn oom Marke. Klik hier om verder te lezen

Regisseur Jakob Peters-Messer’s gedachten bij deze productie: Tristanfragmenten 

Regisseur Jakob Peters-Messer

Aan het einde van Richard Wagners Tristan und Isolde blijft Isolde met de dode Tristan achter. Ze is gewoonweg een moment te laat gekomen. In plaats van dat zij haar geliefde in haar armen kan sluiten, staat zij naast zijn lijk. Alles om haar heen vervaagt, verdwijnt. Alles richt zich op de dode die zij in de dood wil volgen, hetgeen zij ook zal doen. Dit tafereel, de zogenaamde Liefdesdood van Isolde, is door Wagner zelf zo nooit omschreven. Isolde zijgt, als in verheerlijkte gedaante, […] zacht op Tristans lijk neer, schrijft hij. Dat zij sterft maakt Wagner duidelijk met behulp van een andere, kort daarop volgende regieaanwijzing: Marke zegent de lijken. In plaats van Liefdesdood, die we zouden kunnen misvatten of in het banale zouden kun­nen trekken als dood van de liefde of als dood uit liefde, spreekt Wagner over verheerlijking. Hij beschrijft hiermee een mythische toestand, transcen­dentie, misschien wel verlichting in boeddhistische zin. Klik hier om verder te lezen

 

Team en cast

Muzikale leiding – Antony Hermus
Regie – Jakob Peters-Messer
Decor- en lichtontwerp – Guido Petzold
Kostuums – Sven Bindseil
Orkest –  Noord Nederlands Orkest
Met het mannenkoor van het Nationaal Opera- en Concertkoor

Tristan – Robert Künzli
König Marke – Yorck Felix Speer
Isolde – Claudia Iten
Kurwenal – Sebastian Noack
Melot – Andrew Rees
Brangäne – Anne-Marie Owens
Ein junger Seemann/Ein Hirt – Tyler Clarke

 

 

Muziek en libretto van Richard Wagner
Handlüng in drei Aufzügen – Wereldpremiére zaterdag 10 juni 1865, Königliches Hof- und National-Theater, München

Speelperiode: 22 september – 31 oktober 2013

Tijdsduur: 4 uur en 50 minuten, inclusief twee pauzes – Taal: gezongen in het Duits met Duitse en Nederlandse boventitels

 

Lees meer »