Die tote Stadt

Die tote Stadt

Erich Wolfgang Korngold 8 december 2018 - 9 februari 2019 ● 2 uur en 45 minuten inclusief één pauze ● Duits met nederlandse boventitels

Trouw ★★★★★ – “Meeslepend, ontroerend, spannend, opwindend, bloedmooi”

NRC ★★★★ – “Bloeiend in klank en kleur”

Volkskrant ★★★★ – “Vocaal vuur van Daniel Frank”

Theaterkrant – “Een opera als psychologische thriller”

Place de l’Opera – “Zeer warm aanbevolen”

Die tote Stadt is een psychologisch gelaagd en onthutsend liefdesdrama met Hitchcock-achtige trekken, over Paul die, na het verlies van zijn geliefde Marie, langzaam maar zeker verstrikt raakt in een droomwereld van obsessies en waanbeelden. In de handen van regisseur Jakob Peters-Messer wordt deze indrukwekkende opera een even hartstochtelijk als surrealistisch pleidooi voor rouwverwerking. “Wie niet kan leven met de dood, heeft geen leven.”

Bekijk hieronder de trailer:

Toen de opera in 1920 in première ging was het onmiddellijk een groot succes. De muziek werd omschreven als afwisselend met lyrische episodes en aria’s in een symfonische context. Het resultaat werd in de recensies ‘hallucinerend’ genoemd en men vond het onbegrijpelijk dat de componist van dit rijke werk, Erich Korngold, nog maar 23 jaar oud was.

Die tote Stadt is een coproductie van de Nederlandse Reisopera met het Theater Magdeburg (DL). Regisseur Jakob Peters-Messer regisseerde bij de Reisopera de ‘Opera van het Jaar 2013’ Tristan und Isolde (Richard Wagner) en in 2018 door pers en publiek enthousiast ontvangen barokopera Siroe, re di Persia (Johann Adolf Hasse).

Regisseur Jakob Peters-Messer over Die tote Stadt: “Pijnlijk conflict van gevoelens…”

Het onderwerp raakt ons in ons binnenste. Het verlies van een geliefd persoon groeit van een traumatische ervaring uit tot een obsessie. Verdriet dat zo almachtig is dat er geen uitweg is, maar de proporties aanneemt van een psychose en van weduwnaar Paul een moordenaar maakt. De moordenaar van danseres Marietta, de dubbelgangster van Marie, zijn overleden vrouw, die zij
natuurlijk niet kán en niet wíl zijn.

Klik hier om verder te lezen

Team en cast
Muzikale leiding – Antony Hermus
Regie – Jakob Peters-Messer
Decor- en lichtontwerp – Guido Petzold
Kostuumontwerp – Sven Bindseil
Orkest – Noord Nederlands Orkest
Koor – Consensus Vocalis

Paul – Daniel Frank
Marietta en Marie – Iordanka Derilova
Frank – Marian Pop
Brigitta – Rita Kapfhammer
Juliette – Irma Mihelič
Lucienne – Samantha Price
Victorin – Eric Stokloßa
Fritz – Modestas Sedlevičius
Graaf Albert – Nathan Haller
Gaston- Nicole van den Berg (danser)

Figuratie – Jochem van den Berg, Luuk Olsman

Het verhaal

Na de dood van zijn vrouw Marie leeft Paul teruggetrokken in de vertrekken die hij als mausoleum voor de overledene heeft ingericht. Zijn kostbaarste relikwie is een vlecht van haar blonde haar. Zijn beste vriend Frank dringt er op aan dat Paul de draad van het leven weer oppakt. Paul wil dat niet horen en vlucht. Tijdens zijn wandeling door Brugge ontmoet hij de danseres Mariëtta, die sprekend op zijn gestorven vrouw lijkt. Hij nodigt haar bij hem thuis uit, maar wanneer zij het portret van Marie ziet en begrijpt wat er in Paul omgaat, verlaat zij het huis haastig. Alleen gelaten geeft Paul zich over aan een visioen waarin de geest van Marie uit haar portret stapt en hem maant haar trouw te blijven. De geest van Marie verandert plotseling in de verleidelijk dansende Mariëtta. In zijn verbeelding geeft Paul zich over aan Mariëtta, maar zij voelt zich nog steeds uitgedaagd door haar overleden rivale. Spottend streelt zij het haar van de overleden Marie. Woedend grijpt Paul de vlecht en wurgt Mariëtta. Wanneer hij haar dode lichaam omarmt roept hij uit: “Nu lijk je precies op haar, Marie!”

Lees meer »